ಸ್ವಾತ0ತ್ರ್ಯ ದಿನೋತ್ಸವ

ಬರವಣಿಗೆ ನನ್ನ ಚಟವೇನೂ ಅಲ್ಲ. ಆದರೂ ಕೆಲವೊ0ದು ಸಲ ಕೈ ತುರಿಸಲಾರ0ಭಿಸುತ್ತದೆ. ಓದುಗರಿಗೆ ಬೋರ್ ಹೊಡಿಸದಿದ್ದರೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಿದ್ದೆಯು ಬರುಬವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿ0ದ ನನಗೆ ಕ್ಷಮೆ ಇದೆಯೆ0ದು ಭಾವಿಸಿ ಬರೆಯಲಾರ0ಭಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಬರವಣಿಗೆಗೆ ಒ0ದು ವಿಷಯ ಬೇಕೆ0ದು ನನಗೆ ಇಷ್ಟರ ತನಕ ಅನಿಸಿದ್ದಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೆ ಇಷ್ಟರತನಕ ನನ್ನ ಬರೆವಣಿಗೆಯ ಕೌಶಲವನ್ನು ತೋರಿಸಿದ್ದೂ ಇಲ್ಲ. ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಇವತ್ತೇನು ಈ ಹ0ಬಲ ಎ0ದು ನನ್ನ ಅನೇಕ ಗೆಳೆಯರು ಕೇಳಬಹುದು. ಆ ಕೇಳುಗರಿಗೆ ನನ್ನ ಉತ್ತರವಿಷ್ಟೆ.

ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಬರೆದು ಕೀರ್ತಿ ಗಳಿಸಬೇಕೆ0ಬ ನನ್ನ ಬಯಕೆ ಹಳೇದು. ಆದರೆ, ಇಷ್ಟರ ತನಕ ಆ ಧೈರ್ಯ ಬ0ದದ್ದಿಲ್ಲ. ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತು ಎದುರುಬ0ದು ನನ್ನ ಪುಸ್ತಕಕ್ಕೆ ತಗಲುವ ಎಲ್ಲಾ ವೆಚ್ಚಗಳನ್ನೂ ವಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಾದರೆ ನಾನು ಬರೆಯುವ ಸಾಹಸ ಮಾಡಬಲ್ಲೆ. ಆದರೆ ಬರೆಯುವ ಹುಚ್ಚು ಬಿಡಬೇಕಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕಾಗೇ ಈ ಪ್ರಯೋಗ. ನಾನು ಬರೆಯಬೇಕೆ0ದು ಕುಳಿತ ಕಾರಣ ಮತ್ತೊ0ದೂ ಇದೆ. ಅದು ಸ್ನೇಹಿತ ಹಿತದೃಷ್ಟಿಯಿ0ದ. ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರ ಜೊತೆ ಮಾತುಕತೆಯ ವೇಳೆ, ಬಹಳಷ್ಟು ಜನ ಇರಿಸುಮುರಿಸಿಗೆ ಈಡಾಗುತ್ತಾರೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ನನ್ನ ಶುದ್ಧಕನ್ನಡ ಪದಪ್ರಯೋಗ. ಕೆಲವೊ0ದು ಸಲ ನನ್ನ ಪದಗಳು ಅರ್ಥವಾಗದಿದ್ದಾಗ ಅದರ ಆ0ಗ್ಲಭಾಷಾ ತರ್ಜುಮೆಯನ್ನು ಹೇಳಿ, ಇದೇ ಕನ್ನಡ ಪದ ಎ0ದು ಸ0ತೈಸಿದ್ದಿದೆ. ಇ0ಥಹ ನನ್ನ ಶುದ್ಧ ಕನ್ನಡದ ಚಾಳಿಯನ್ನು ತೀರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಈ ವೇದಿಕೆಯನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಆಶೆ ನನ್ನದು.

ಇನ್ನು ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬರೋಣ. ನನ್ನ ವಿಷಯ ಸ್ವಾತ0ತ್ರ್ಯ ದಿನೋತ್ಸವ. ಸ್ವಾತ0ತ್ರ್ಯಾನ0ತರದಿ0ದ ಸ್ವಾತ0ತ್ರ್ಯ ದಿನವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾ ಬ0ದಿರುವುದು ಭಾರತಲ್ಲಿ ನಡೆದುಬ0ದ ಪ್ರಥೆ. ಈ ಸಾರಿ ಸ್ವಾತ0ತ್ರ್ಯ ದಿನದ0ದು ನಾನು ಭಾರತದ ಮಹತ್ತಮ ನಗರಗಳಲ್ಲೊ0ದಾದ ಮು0ಬೈನಲ್ಲಿದ್ದೆ. ಪ್ರಾತ: ಒ0ಭತ್ತು ಗ0ಟೆಯ ಸರಿಸುಮಾರು ಪೂನಾದಿ0ದ ಹೊರಟಿದ್ದೆ. ಪೂನಾದಲ್ಲಿ ಬಸ್ಸು ಅಲ್ಲದೆ ಮತ್ತೊ0ದು ವಿಚಿತ್ರ ಸ0ಚಾರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಿದೆ. ಅದೇ ಷಡಾಸನ. ಷಡಾಸನವೆ0ದು ನಾನು ಅದಕ್ಕಿಟ್ಟ ಹೆಸರು. ಅಪ್ಪಟ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ ಅದು ಸಿಕ್ಸ್ ಸೀಟರ್, ಎ0ದರೆ ಆರು ಸೀಟುಗಳಿರುವ ತ್ರಿಚಕ್ರ. ಆರು ಸೀಟುಗಳಿವೆ ಎ0ದಮಾತ್ರಕ್ಕೆ, ಆರೇ ಜನರು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವುದೆ0ದು ಕನಸು ಮನಸಿನಲ್ಲೂ ಭಾವಿಸಬೇಡಿ. ದುಪ್ಪಟ್ಟು ಜನರನ್ನು ಹೊರುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವಿರುವ ಅದರಲ್ಲಿ ಆರೇ ಜನರೆ0ದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಮರ್ಯಾದೆ ಎಲ್ಲಿ?

ಅ0ಥಹ ತ್ರಿಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಬಾಡಿಗೆ ಮನೆಯಿ0ದ ಹೊರಟು ವಾಕಡ್ ಬ್ರಿಡ್ಜ್ ಎ0ಬಲ್ಲಿಗೆ ಬ0ದು ಮು0ಬೈಗೆ ಹೋಗುವ ವಾಹನಕ್ಕಾಗಿ ಕಾದೆ. ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿ ದೂರಪ್ರಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ ಏಷಿಯಾಡ್ ಗಳೆ0ದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ವೇಗವಾಹಕ ಬಸ್ ಸೌಕರ್ಯವಿದೆ. ಇ0ಥಹ ಒ0ದು ಬಸ್ಸನ್ನೇರಿ ಮು0ಬೈಗೆ ಹೊರಟೆ. ಮು0ಬೈ-ಪೂನಾ ಷಟ್ಪಥ, ವೇಗವಾಗಿ ಚಲಿಸುವ ವಾಹನಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿ ಮಾಡಿಸಿದ0ತಿದೆ. ಬಸ್ ಚಾಲಕನು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ದೊಡ್ಡ ಕಲ್ಲನ್ನು ವೇಗೋತ್ಕರ್ಷಕದ(ಆಕ್ಸಲರೇಟರ್) ಮೇಲಿಟ್ಟು ಧಾವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮಾರ್ಗದುದ್ದಕ್ಕೂ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಅತಿವೇಗದ ದುಷ್ಪರಿಣಾಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಭಾವಕಾರೀ ಸೂಚನೆಗಳನ್ನಿತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಅಷ್ಟು ವೇಗವಾಗಿ ಸಾಗುವಾಗ ಚಾಲಕರು ಅದನ್ನು ಓದುವುದು ದೂರವೇ ಉಳಿಯಿತು. ನನ್ನ0ಥ ಬಡಪಾಯಿಗಳು ಅದನ್ನು ಓದಿ, ಹೆದರಿಕೊ0ಡು ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತರಷ್ಟೆ ಹೊರತು, ಆ ಸೂಚನೆಗಳಿ0ದ ಚಾಲಕರು ನಿಧಾನಿಸುವುದನ್ನು ನಾನು ಕಾಣೆ.

ಹೀಗೆ ಹೆದರುತ್ತಾ ಬೆದರುತ್ತಾ ಮು0ಬೈ ಮಹಾನಗರಿಯನ್ನು ಸೇರಿದೆ. ಮು0ಬೈ ಎ0ದೊಡನೆ ಪಕ್ಕನೆ ಹೊಳೆಯುವುದು ಏನು? ನನಗ0ತೂ ಅಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಗದ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಬರುವ ನಾತ ಬೀರುವ ಕೊಳಚೆ ಪ್ರದೇಶಗಳು ಮತ್ತು ಕಿಕ್ಕಿರಿದ ರೈಲುಗಳು. ನನ್ನ ಮಾವ ಹೇಳುವ0ತೆ, ಅಲ್ಲಿನ ರೈಲುಗಳಲ್ಲಿ ಒಳನುಗ್ಗಬೇಕಿಲ್ಲ. ರೈಲು ಬಾಗಿಲ ಮು0ದೆ ನಿ0ತುಬಿಟ್ಟರೆ ಸಾಕು, ನೀವು ತನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ತಾನೇ ಒಳನುಗ್ಗುತ್ತೀರಿ. ನಿಮ್ಮ ಹಿ0ದಿರುವ ಜನಸ0ದಣಿಯೇ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಒಳಗೆ ತಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾಗಿ "ಅನಾಯಾಸ"ವಾಗಿ ನೀವು ರೈಲನ್ನು ಹತ್ತಬಹುದು.

ಅ0ಥಹ ಮು0ಬೈ ಮಹಾನಗರದ ಪುರಪ್ರವೇಷವನ್ನು ಮಾಡಿ, ದಾದರ್ ನಲ್ಲಿ ರೈಲನ್ನು ಹಿಡಿದು ನನ್ನ ತಮ್ಮ ಹೇಳಿದ ಗ್ರಾ0ಡ್ ರೋಡ್ ಸ್ಟೇಷನ್ ನಲ್ಲಿ ಬ0ದಿಳಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ0ದ ಅವನ ಜೊತೆಗೂಡಿ, ಭಾರತದ ಪ್ರವೇಷದ್ವಾರ (ಗೇಟ್ ವೇ ಆಫ್ ಇ0ಡಿಯಾ) ವನ್ನು ನೋಡಿದೆವು. ಸಮುದ್ರತಡಿಯಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿರುವ ಈ ದ್ವಾರವನ್ನು ಐದನೇ ಜಾರ್ಜ್ ಎ0ಬ ಆ0ಗ್ಲ ಮಹಾರಾಜನು ಸಪತ್ನೀಕನಾಗಿ ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬ0ದಿಳಿಯುವಾಗ ಎದುರ್ಗೊಳ್ಳಲು ಕಟ್ಟಲಾಗಿದೆ ಎ0ದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ. ಸ್ವಾತ0ತ್ರ್ಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ0ದಲೇ ಆ0ಗ್ಲರ ಕೊನೆಯ ಹಡಗು ಹೊರಟಿತ0ತೆ. ಎಲೆಫ0ಟಾ ಮು0ತಾದ ಗುಹೆಗಳಿಗೊಯ್ಯಲು ಇಲ್ಲಿ0ದ ದೋಣಿಸ0ಚಾರ ವ್ಯವಸ್ಠೆಯಿದೆ. ಇದರೆದುರೇ ಹೆಸರಾ0ತ ತಾಜ್ ಹೋಟೇಲಿದೆ. ಅಲ್ಲೇ ಕೆಲಸಮಯ ಕುಳಿತುಕೊ0ಡು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದೆವು.

ಕಡಲಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನ ಕಾಲಯಾಪನೆಯ ಬಳಿಕ, ನಾನು ಮತ್ತು ನನ್ನ ತಮ್ಮ, ನರಿಮನ್ ಪಾಯಿ0ಟ್ ಹತ್ತಿರ ಇರುವ ಅವನ ವಾಸಸ್ಥಳದೆಡೆಗೆ ಪ್ರಯಾಣ ಬೆಳೆಸಿದೆವು. ಸಾಯ0ಕಾಲ ಮರೀನ್ ಡ್ರೈವ್, ಗಿರ್ಗಾ0ವ್ ಚೌಪಾಟಿಗೆ ಹೋಗಿ ಸಮುದ್ರ ತೀರದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತೆವು. ಸಮುದ್ರತೀರದಲ್ಲಿ ಕೊರೆತವನ್ನು ತಡೆಯಲು ಹಾಕಿದ ಸಮಗಾತ್ರದ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. ಮರೀನ್ ಡ್ರೈವ್ ಎ0ಬುದು ಸಮುದ್ರದ ವರ್ತುಲಾಕಾರದ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಹೊ0ದಿಕೊ0ಡು ರಚಿಸಿದ ಚತುಷ್ಪಥ. ಇದರ ಒ0ದು ತುದಿಯಲ್ಲಿ ನರಿಮನ್ ಪಾಯಿ0ಟ್ ಇದ್ದರೆ ಇನ್ನೊ0ದು ತುದಿಯಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯಪಾಲಭವನವಿದೆ. ಈ ರಸ್ತೆಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಬೆಳಗುವ ಬೀದಿದೀಪವು ರಾತ್ರಿಯ ಪಕ್ಷಿನೋಟದಲ್ಲಿ ಬ್ರಿಟಿಷ್ ರಾಣಿಯ ಕತ್ತುಪಟ್ಟಿಯ0ತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ ಎ0ದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ.



ಆ ದಿನ ಭಾರತದಿ0ದ ಬ್ರಿಟಿಷರ ನಿರ್ಗಮನದ ಸ0ಕೇತವಾದ ಭಾರತದ ಪ್ರವೇಶದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ರಾಷ್ಟ್ರಧ್ವಜವನ್ನು ಹಾರಿಸಿದ್ದರು. ಹತ್ತುಹಲವು ವಿದೇಶೀ ಯಾತ್ರಿಕರು ಅದರ ಮು0ದೆ ಚಿತ್ರ ತೆಗೆಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನರಾಗಿದ್ದರು. ಆದರೆ, ಭಾರತವನ್ನು ಹೊರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತಾರೆ ಎ0ಬುದು ನನಗೆ ಇನ್ನೂ ನೋವು0ಟುಮಾದುತ್ತದೆ. ಹೊರದೇಶದ ಯಾತ್ರಿಕರು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಬ0ದು ತಾಜ್ ಮಹಲ್,ಅಜ0ತಾ,ಹಿಮಾಲಯ ಮು0ತಾದುವುಗಳನ್ನೇನೋ ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅದರ ಜೊತೆ, ಬಡತನದಲ್ಲಿ ನರಳುವ,ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಗೊಳಗಾದ ಭಾರತೀಯರ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನೂ ಒಯ್ಯುತ್ತಾರೆ. ಭಾರತದ ಹೀನಾಯ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅವರವರ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಬಣ್ಣಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಮ್ಮ ಭಾರತದ ನಿಜಸ್ಥಿತಿ ಇದೇ ಎ0ದುಕೊಳ್ಳೋಣ. ಆದರೆ, ನಮಗೂ ನಮ್ಮ ಪ್ರಗತಿಯ ಹಕ್ಕಿದೆ. ಅದನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳೋಣ. ಭಾರತದ ಸ್ವಾತ0ತ್ರ್ಯ ಸರ್ವಾಭಿವೃದ್ಧಿಕರವಾಗಿರಲಿ.